Nauki: Duchowe praktyki

Dla wielu ludzi życie jest ciągłą walką, której celem jest znalezienie rozwiązań dla niezliczonych problemów powodujących ich cierpienie. Według starych hinduskich manuskryptów, przyczyną całego cierpienia jest nieznajomość własnej Jaźni. Jesteśmy Najwyższą Świadomością, lecz uważamy siebie jedynie za zlepek ciała i umysłu. Cokolwiek stanie się ciału, czy umysłowi Wszechświadomość, która je ożywia zawsze pozostaje nienaruszona.

Często skupiamy się na spełnianiu potrzeb tego zlepka z powodu naszego błędnego utożsamiania się z ciałem i umysłem. Identyfikacja ta wywołuje w nas wiele żądz i pragnień. Nie jesteśmy
w stanie zaspokoić wszystkich pragnień, więc stale nam one towarzyszą. Wszystkie niezaspokojone żądze powodują cierpienie.

Jakiekolwiek szczęście pochodzące z zewnętrznych przedmiotów, jest szczęściem pożyczonym jedynie na krótką chwilę.

Celem różnorakich praktyk duchowych polecanych przez wielkich mistrzów, takich jak Amma, jest nauczenie się tego, jak cieszyć się stałym szczęściem pochodzącym z nas samych, a nie szczęściem opartym na nietrwałych, przemijających zewnętrznych przedmiotach.

Wielu ludzi jest bardzo zajętych swoim codziennym życiem, potrafią jednak znaleźć godzinę, czy dwie na spacer lub ćwiczenia fizyczne zalecone przez lekarza. Wiedzą, że jeśli się nie dostosują do rady doktora mogą cierpieć z powodu poważnych problemów zdrowotnych. Niezależnie jak pochłonięci są pracą, rodziną i obowiązkami, zawsze znajdą czas na zalecany sport.

W ten sam sposób medytacja powinna być równie ważnym elementem naszego życia. Amma zawsze powtarza, że medytacja, dżapa (powtarzanie mantry lub imienia Boga) i inne duchowe praktyki są tak cenne, jak złoto.

Fragment z książki Swamiego Ramakrisznanandy- jednego z najstarszych uczniów Ammy - pod tytułem „Pędząc po krawędzi brzytwy” („Racing along the razor’s edge”).