Amma: Sri Mata Amritanandamayi - Polska
Strona główna   Amma   Aktualności | Akcje humanitarne | Nauki | Trasy | Kontakt | Linki |
       
Menu   Narodziny
Menu   Wczesne Lata
Menu   Misja
Menu   Przesłanie
Menu   Na zachodzie
Menu   Spotkanie
Menu   Amritavarsham 50
Menu   Wystąpienia międzynarodowe
 
Menu   Uznanie międzynarodowe
 
Menu   Media

Amma: Wczesne Lata

„Od samego przyjścia na świat miałam silne uczucie miłości do boskiego imienia. Powtarzałam imię Pana z każdym oddechem, bez przerwy, a ciągły strumień boskich myśli utrzymywał się w moim umyśle niezależnie od miejsca, czy pracy jaką wykonywałam.” - powiedziała Amma.

Już jako pięcioletnia dziewczynka śpiewała pieśni o jej ukochanym Panu. Często chodziła do lasu, żeby móc medytować i przebywać w samotności. Podczas dziecięcych zabaw nierzadko nagle przestawała się bawić i pogrążała się w medytacji. Rodzice krytykowali zachowanie Sudhamani, bo takie imię jej nadali, za to, że nie była tak beztroska jak inne dzieci. Chcieli by ich córka była taka sama jak jej rówieśnicy we wsi. Rodzina była zaniepokojona jej ciągłym śpiewaniem i tym, że jej usta nieustannie poruszały się, tak jakby mówiła do siebie. Sudhamani zachowywała się bardzo dziwnie jak na małe dziecko i jej rodzice obawiali się, że ich córka może cierpieć z powodu jakiejś choroby psychicznej. Rodzina nie rozumiała, że usta Sudhamani poruszały się w cichej modlitwie.

Z powodu ciemnej skóry i dziwnego zachowania, rodzice traktowali Sudhamani gorzej niż swoje pozostałe dzieci. Amma zakończyła szkolna edukację, gdy miała dziewięć lat i od tej pory od rana do nocy musiała zajmować się domem. W dodatku oprócz codziennych, wycieńczających obowiązków w domu, z wielką troską zajmowała się również starymi, biednymi i chorymi sąsiadami. Rodzice byli przerażeni, gdy zauważyli, że Sudhamani opiekuje się niedotykalnymi, zabronili jej kontaktowania się z nimi i rozdawania jedzenia, które wynosiła z domu. Amma jednak nie zaprzestała swoich działań nawet wtedy, gdy rodzina karała ją za nieposłuszeństwo. Niektórzy mieszkańcy wsi nazywali ją „szalona dziewczyna”, ponieważ pracując śpiewała pieśni chwalące Boga. Często wpadała w głęboki stan duchowego uniesienia. Amma nigdy nie miała duchowego nauczyciela czy guru, nigdy nie czytała książek o tematyce filozoficznej. Jej niewątpliwe oświecenie duchowe i mądrość są wynikiem ciągłego koncentrowania się na Bogu.